در خلال انجام یک پروژه تحقیقاتی یا یک پژوهش دانشگاهی یا فعالیتهایی از این جنس، همیشه امکان دارد مسائل و مشکلاتی جزئی پیش بیاید که برخلاف کوچک و جزئی بودنشان زمان زیادی از پژوهشگر یا دانشجو تلف می کنند. در واقع این مسائل جزئی، نکات ریز و جزئیات ظریفی هستند که تنها با کسب تجربه پژوهشی و با داشتن تجربه برخورد با آنها راه حل و شیوه عبور از آنها را می توان دریافت.

به دیگر سخن، چنین جزئیاتی هیچگاه در متون و کتابهای تخصصی یا در نوشته ها و مقالات علمی پیدا نمی شوند. بلکه از یک پژوهشگر انتظار می رود که با کسب تجربه این نکات را فرا بگیرد. در حقیقت دانستن این ظرایف است که به واژه های تخصص و متخصص مفهوم می بخشد. به قول فیزیکدان آلمانی ورنر هایزنبرگ:

یک متخصص کسی است که برخی از بدترین اشتباهاتی که ممکن است در زمینه تخصص او رخ بدهد را می شناسد و می داند چگونه از رویداد چنین اشکالاتی جلوگیری کند.

ورنر هایزنبرگ(فیزیکدان آلمانی)

با این حساب آشکار است که از کسی که برای اولین بار در مسیر پر پیچ و خم پژوهش گام می نهد هرگز نمی توان انتظار داشت که این نکات را بداند مگر آنکه زمان زیادی را برای دریافتن چنین مسائلی صرف کند. همچنین کمک گرفتن از افراد متخصص و باتجربه برای رفع چنین اشکالاتی نه تنها پیشرفت پژوهش را بسیار بهبود می بخشد، بلکه از انحراف کلی پژوهش از مسیر درست جلوگیری می کند. زیرا ارتکاب حتی یک اشتباه جزئی و نادیده گرفته شدن حتی یکی از این ظرایف می تواند تمام آنچه را که در پایان بعنوان دستاورد یک پژوهش و نتایج بدست آمده از آن ارائه می شود کلا بی اعتبار کند.

درخواست جلسات مشاوره برای جلوگیری از رخداد اشتباهات کوچک و بزرگ و همچنین برای رفع اشکالات موجود و پایش کار پژوهشی انجام شده یک راهبرد موثر و کارا در فعالیت های پژوهشی است.